Her şey bir noktayla başlamıştı. Baktıkça küçülen nokta, küçüldükçe derinleşen. Hacim olarak küçük, mana olarak büyüyen bir alandı benim için. Bütün sırlarımı ona gömdüm, gözlerimle saatlerce üstünü örttüm. Hatırlamak için bazen dürttüm. Umudu ve hüznü gizlemiştim ona, gören bendim bir de benim gösterdiklerim. Mahremimdi benim, yaban gözler değemezdi. Hakiki Dost’a ve dostlara malumdu. Zaten dostlar … Devamını oku
ROMAN:HUZUR SOKAĞI ŞİİR ROMANIN KAHRAMANI:FEYZA ROMANIN YAZARI:ŞULE YÜKSEL ŞENLER KALBİM Bir misafir odası benim küçük kalbim, Lakin her misafiri hemen kabul eylemez Biraz hırçın ve mağrur,bu esrarlı mabedin Kapalı kapalı kapıları, her gelen pek giremez. Öyle bir odaki bu,hiç bir eşya yok,bomboş Yanlız bir köşesinde vuran küçük bir saat, Kapalı kapıları,üstelik bir hayli loş. Bu … Devamını oku
Üstadın O ve ben isimli kitabını okumak nasip oldu. Bir arayış bocalama evresi, sıkça yaşanan sorgulamalar ve en derinden yaşanan çileler akabinde bir maneviyat eriyle (Abdülhakîm Arvâsî k.s.) tanışma. O’nu anlatması ve ruhundaki fırtınaları güçlü kalemiyle tasviri mutlaka okunmalı. Her şey aramakla, düşünmekle, düşlemekle başlamıyor mu? Beyazid-i Bestami (k.s.) ne demiş: Hakikat yolu aranmakla bulunmaz. Ama … Devamını oku
Haller bilinir mi? Halinle hallenmedikçe. Kalpler sevilir mi? Kalpten yönelmedikçe. Suya kanılır mı? Dudak değmedikçe Yürek cilalanır mı? Rabbi zikretmedikçe Soruları sormak cevap mı gerektirir, yoksa cevapsızlığa sebep midir? En büyük kaos yüreğimizde yaşadığımız değil mi? Ya Rabb sen bizleri yalnız hayrı bilenlerden ve bildiklerini yapabilenlerden eyle.
Acıttıkça, acıyordu Kendinden kaçıyordu Kurtulurum sanıyordu Gittikçe soluyordu – – – Umudu soluyordu Işığı soluyordu Karanlığı soluyordu Ve çok daralıyordu. Yasin. şubat 2009