Ol mâhiler ki..

[Turkan]

Bazı kimseler vardır hayatımızda, hep yanımızda yöremizdedirler..

Hep kuşatırlar bizi..

Güneş gibi ısıtır-ışıtırlar kocaman yürekleriyle hep..

Ama hiç fark etmeyiz onları..

Tıpkı güneşin doğuşu gibi..

Nefes aldığımız hava gibi..

Ekmek gibi, su gibi, hiç fark etmeyiz, alışmışızdır..

Ama bir gün..

Bir şekilde kaybederiz onları..

Giderler bizden, hiç dönmemecesine..

İşte o zaman dank eder yüreğimize yoklukları, kalırız bir başımıza..

Karanlıklardayızdır..

Aç, susuz, nefessisizdir, üşür yüreklerimiz..

Fark etmişizdir, ama ne fayda..

“Ol mahiler ki, derya içredir, deryayı bilmezler..”

Bakın etrafınıza..

Varsa sizlerin de böyle güneşleri, uçsuz bucaksız deryaları, kıymetlerini bilin vakit varken..

Henüz sizdeyken onlar..

Yoksa ebedi bir yürek sızısıyla taşıyamazsınız bu ağırlığı..

alıntıdır

[Ayse1]

Vardır vardır…

Düşününce bayağı da çoktur aslında…

Keşke insan insanın kıymetini iyi bilse…

Bilse hayattayken…

Sağlıcakla kal güzel kardeşim…

[ceylan]

kendimi çok farklı hissettirdi bu paylaşım

beni aldı başka yerlere götürdü

Allah razı olsun

[Mavera]

NE DE GÜZEL YAZMIŞSIN KAREDEŞİM

BELKİ BİZ DE ISITAN IŞITANLARDAN OLURUZ KİMBİLİR

[Cihan]

“Ol mahiler ki, derya içredir, deryayı bilmezler..”

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş;

Okunu kör nefsin, kılıçla çelmiş…

Bizim Yunus,

Bizim Yunus…

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş;

Ölüm dedikleri perdeyi delmiş…

Bizim Yunus,

Bizim Yunus…

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş;

Eli kaatile de kalkamaz elmiş…

Bizim Yunus,

Bizim Yunus…

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş;

Zaman, onun kemend attığı selmiş…

Bizim Yunus,

Bizim Yunus…

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş;

Toprakta devrilmiş, göğe çömelmiş…

Bizim Yunus,

Bizim Yunus…

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş;

Sayıları silmiş. BİR'e yönelmiş…

Bizim Yunus,

Bizim Yunus…

[Cihan]

Taptuğun tapusuna

Kul olduk kapısına

Yunus miskin çiğ idik

Piştik elhamdülillah

***

Vardığımız illere

Şol safa gönüllere

Baba Taptuk manisin

Saçtuk elhamdülillah

[Cihan]

Yunus uzun süre tekkeye hizmet etmiş, sonunda bıkmış ve kaçmış. Yolda erenlerden yedi kişiye rastlamış, yoldaş olmuşlar. Her akşam erenlerden biri içinden geçirdiği bir ermiş adına Allah'a dua ediyor hemen bir sofra geliyormuş ortaya.

Sıra Yunus'a geldiği akşam o da : Yarabbi, demiş, bunlar hangi kulun adına dua ettilerse ben de onun adına yal varıyorum sana, utandırma beni demiş. O akşam iki sofra birden gelmiş. Erenler şaşırıp kimin adına dua ettiğini sormuşlar. Yunus önce siz söyleyin demiş. Erenlerde Taptuk'un dervişlerinden Yunus diye biri var, onun adına demişler. Yunus bunu duyar duymaz hiç bir şey söylemeden tekkeye geri döner ve Anabacıya şeyhin karısına sığınır. Söylence bize burada tekkede kadının rolünü yerini ve önemini anlatır. Anabacı der ki: Yarın sabah tekkenin eşiğine yat. Taptuk abdest almak için dışarı çıkarken ayağı sana takılır.

Gözleri iyi görmediği için bana: Kim bu eşikte yatan? diye sorar ben de Yunus, derim. Hangi Yunus derse çekil git, başka bir tekke ara kendine, başının çaresine bak. Ama bizim Yunus mu? derse anla ki gönlünden çıkarmamış.

O zaman kapan ayaklarına, bağışla suçumu de. Yunus Anabacının dediğini yapar, kapının eşiğine yatar, ertesi sabah olan olur Taptuk: Kim bu adam? diye sorunca Yunus, der Anabacı,

Taptuk :BİZİM YUNUS mu? diye sorunca Yunus ayağına kapanır sevincinden ağlar.

*****

[yelizzz]

allah razi olsun.

[Yazar]

Yazılar