Bir çocuk ağlar kalbimde her daim,
Ağlar ağlar ….ben onu susturmak istemem.
Karanlıklardadır kabuğuna çekilmiş,
sanki geçmiş yıllara inat ağlar.
Ağlamalısın, neden mi?
Ağlamadan büyümez ki insan.
Bulutun nazı toprağa geçmiyor mu?
Ağlayarak büyütmüyor mu o tohumları.
Bir çocuk ağlar kalbimde her daim,
günahlarıma ağlar,yanlışlarıma ağlar,hatalarıma ağlar.
Tövbesidir o belki de yapamadığım kulluğun,
tövbesidir belki de o benim göremediğim hikmetlerin.
Bazen öyle ağlar ki,
taş atılmış su gibi dalga dalga olur yüreğim.
Deniz olur çağlar coşar,
dalgaları en sessiz köşelerdeki kayaları aşındırır.
Gurur boynunu büker,
kibir alır başını gider,
kin kar tanesi olur eriyip denize düşer.
Bir çocuk ağlar her daim kalbimde,
bazen kendini gizler.
"Çık ortaya" derim ona gelmez,
utanma ağlamaktan
Ençok ağlayamamaktan utan.
O zaman bakar bana mahzun bir yüzle,
doğrularmış gibi beni kafasını sallar ve der ki; "Benim bildiklerimi bilseydiniz, az güler çok ağlardınız buyuruyor" Peygamber(sav).
"şimdi ağla çocuk
sonra ağlayamazsın
şimdi ağla ki
sonra ağlamayasın"
