öyle sıkılıyorum,öyle bunalıyorumki Allahım şuan ne yazmaya ne yazılanları okumaya güç bulamıyorum kendimde…beklentilerimden çok uzak yaşıyorum ve bu beni çok üzüyor,sinir sistemim çok yıprandı farkındayım doktora gitmem gerekiyor,tüm insanlardan uzaklaşmak istiyorum ama kendime evimde bile yalnız bir yer bulamıyorum…paylaşmak isteyipte paylaşamadığım öyle kalbi sıkıntılarım varki..her halime binlercekez şükürler olsun,şikayetim rabbime..eşimle muhabbetimin artmasını istiyorum,elimden geleni yapıyorum, gönlümün istediği gibi muhabbet olmuyor..bilemem kimine göre çok fazla muhabbet var ama Rabbim bana eşimi sevdikçe daha çok sevdiriyor,ne bakmaya doyabiliyorum ne konuşmaya…kıyamıyorum o afacan cocuğa..o beni anlamıyor,tv denen aletten gözlerini ayırmıyor,15 dk sohbet edemiyoruz,zaten kalabalık ortamlardan birbirimizin yüzünü zor görüyoruz..beni çok sevsin,özlesin konuşmaya ihtiyaç duysun istiyorum,onun için yaptıklarımın yorulduklarımın farkında olsun istiyorum,size anlatabildiklerimin ve anlatamadığım şeylerin artık ruhuma sıkıntı vermemesini istiyorum,hatırlamak istemediğim unutmak istediğim şeyler var…boşvermeyi,takmamayı öğrenmek istiyorum, bana da dua eder misiniz?lütfen..
