|
||
Bir gün Peygamber efendimiz Cebrail aleyhisselama Cehennemi sordu. Cebrail aleyhisselam da uzun uzun Cehennemi anlatti. Peygamber efendimiz anlatilanlara dayanamayip bayildi. Ayildiginda buyurdu ki: - Ey Cebrail, böyle siddetli, felaket yere benim ümmetim girecek mi? - Evet. Ümmetinin büyük günah isliyenleri Cehenneme girecektir. Bunun üzerine Peygamber efendimiz cok agladi. Cebrail aleyhisselam da agladi. Sonra odasina cekildi. Sadece namaz icin disari cikiyor bunun disinda kimseyle görüsmüyordu. Peygamber efendimizin disari cikmayisinin ücüncü günü hazreti Ebu Bekir kapusunun önüne gelerek. - Resuluüahi görmek mümkün mü? diye seslendi. Fakat, icerden bir cevap gelmeyince agliyarak kapidan ayrildi. Sonra hazret-i Ömer gelip, ayni sekilde söyledi. Ona da cevap gelmeyince agliyarak oradan ayrildi. Sonra Selman-i Farisi hazretleri geldi. Ona da bir cevap verilmeyince, agliyarak hazret-i Alinin evine gidip durumu anlatti. Hazret-i Fatima hemen hane-i saadete kostu. - Ey Allahin Resulü ben kiziniz Fatima, dedi. Peygamber efendimiz o anda secdeye kapanmis ümmeti icin agliyordu. Hazreti Fatima, kapi acilip iceri girince babasinin aglamaktan yüzünün sarardigini, avurtlarinin cökmüs oldugunu gördü. - Babacigim size böyle ne oldu? diye sordu. Peygamber efendimiz buyurdu ki: - Ey Fatima, bana Cebrail gelip Cehennemi, tabakalarini anlatti. Ümmetimden büyük günah isliyenlerin Cehenneme atilacagini bildirdi, iste beni aglatan kederlendiren budur. Sonra Hazreti Fatima, ümmetinden günah isliyenlerin Cehenneme nasil gireceklerini sordu. Peygamber efendimiz söyle anlatti: - Günahkarlar tutulup Cehenneme götürülürken, "Ya Muhammed" "Ya Muhammed" diye bagirarak giderler. Fakat, Cehenneme yaklasip Cehennem meleklerini görünce, bunu unuturlar. Melekler: - Sizler kimlersiniz, diye sorduklarinda - Biz, kendilerine Kuran inmis olanlardan ve Ramazanda oruc tutanlardaniz, derler. Melekler de: - Kurani kerim Muhammed aleyhisselamin ümmetine inmistir, derler. Bunun üzerine Peygamber efendimizin ismini hatirlayip - Bizler Muhammed aleyhisselam ümmetindeniz, derler. Melekler de: - Kurani kerimdeki Allahü tealaya asi olan kimselerin hallerini bildiren ayetlerden haberiniz yok muydu? diye sorar. Onlar da: - Vardi fakat gaflete geldik, Seytana uyduk, derler. Hallerine cok üzülürler. Meleklerden izin isteyip hallerine uzun zaman aglarlar. Gözyaslari kalmaz, gözlerinden kan akmaya baslar. Sonra melekler onlara derler ki: - Bu aglamaniz bosunadir. Eger dünyada böyle aglasaydiniz faydasi olurdu. Dünyada iken Allah korkusu ile aglasaydiniz simdi burada aglamazdiniz. Sonra meleklere emir gelir: - Atin onlari Cehenneme..!! |
||
|
||
| Allah'ım; HZ.Muhammet Mustafa (S.A.V.) Efendimizin hürmetine affet bizleri. AMİN. |
||
|
||
| Ey Rabbimiz bize dünya ve ahirette iyilik ver, bizi Cehennem azabından koru! (Bekara 201) Amin..Amin...Amin... Allah razı olsun |
||
|
||
| Ey Rabbimiz bize dünya ve ahirette iyilik ver, bizi Cehennem azabından koru! (Bekara 201) Amin..Amin...Amin... |
||
|
||
| KARDEŞLERİM DEDİ BİZLER İÇİN.KARDEŞ CAN DEMEK.BENSE GÜNAHLARIMLA.....AFFET ALLAHIM AFFET | ||
|
||
| ALLAH,IM BİZİ AFFET CEHENNEM AZABINDAN KORU...... | ||
|
||
| YA MUHAMMET CANIM KURBAN YOLUNA , SEN BİZİM İÇİN 1400 YIL ÖNCESİNDE DÖKTÜN GÖZYAŞLARINI... SENİN DÖKTÜĞÜN HER DAMLA GÖZYAŞINA KURBAN OLALIM... RABBİM AFFETSİN CÜMLE MUHAMMET ÜMMETİNİ... SENİN GÖZYAŞLARININ HÜRMETİNE... |
||
|
||
| YA MUHAMMET CANIM KURBAN YOLUNA , SEN BİZİM İÇİN 1400 YIL ÖNCESİNDE DÖKTÜN GÖZYAŞLARINI... SENİN DÖKTÜĞÜN HER DAMLA GÖZYAŞINA KURBAN OLALIM... RABBİM AFFETSİN CÜMLE MUHAMMET ÜMMETİNİ... SENİN GÖZYAŞLARININ HÜRMETİNE... |
||
|
||
| yarabbi sen bizim günahlarimizi affet. | ||
|
||
| Rabbim bizleri affetsin. Mağfiretine anail olan şanslı kullarının kervanına katsın cümlemizi. | ||