Cahiliye toplumunda insanlar mal, servet, evlat, e\u015fve huzurun en iyisinin kendilerinde olmas\u0131n\u0131 isterler. Zaman zaman yak\u0131n arkada\u015flar olarak tan\u0131nan ki\u015filerin, hatta akrabalar\u0131n aras\u0131nda bile k\u0131skan\u00e7l\u0131ktan, hasetten kaynaklanan \u00e7eki\u015fmelerin ya\u015fand\u0131\u011f\u0131na ve insanlar\u0131n kendilerine rakip olarak g\u00f6rebilecekleri herkese zarar vermeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131na \u015fahit olmu\u015fuzdur.\u00a0\u00a0Oysa Kuran’da tarif edilen m\u00fcmin modelini ya\u015fayan insan hem d\u00fcnya hayat\u0131ndaki g\u00fczellikleri, hem de ahiretteki nimetleri di\u011fer m\u00fcminlerle birlikte ya\u015far. D\u00fcnyada nimetler k\u0131s\u0131tl\u0131 oldu\u011fundan bunlar\u0131 onlarla payla\u015fmas\u0131, bazen de kendi nefsinden fedakarl\u0131k yaparak karde\u015fine ikram etmesi gerekebilir. Nitekim Kuran’da m\u00fcmin vas\u0131flar\u0131 tan\u0131t\u0131l\u0131rken bu \u00f6zelli\u011fe de ayr\u0131ca dikkat \u00e7ekilir. Bir ayette \u015f\u00f6yle buyrulmaktad\u0131r: \u00a0\u00a0<\/p>\n
“… Kendilerinde bir a\u00e7\u0131kl\u0131k (ihtiya\u00e7) olsa bile (karde\u015flerini) \u00f6z nefislerine tercih ederler. Kim nefsinin ‘cimri ve bencil tutkular\u0131ndan’ korunmu\u015fsa, i\u015fte onlar, felah (kurtulu\u015f) bulanlard\u0131r.” (Ha\u015fr Suresi, 9) \u00a0\u00a0<\/p>\n
M\u00fcminlerin birbirlerine olan bu d\u00fc\u015fk\u00fcnl\u00fckleri, birbirlerinin iyili\u011fi i\u00e7in \u00e7aba sarf etmelerinin \u00f6nemi Kuran’\u0131n ba\u015fka ayetlerinde de tekrarlanmaktad\u0131r: \u00a0\u00a0<\/p>\n
“M\u00fc’min erkekler ve m\u00fc’min kad\u0131nlar birbirlerinin velileridirler. \u0130yili\u011fi emreder, k\u00f6t\u00fcl\u00fckten sak\u0131nd\u0131r\u0131rlar, namaz\u0131 dosdo\u011fru k\u0131larlar, zekat\u0131 verirler ve Allah’a ve Res\u00fbl\u00fc’ne itaat ederler. \u0130\u015fte Allah’\u0131n kendilerine rahmet edece\u011fi bunlard\u0131r. \u015e\u00fcphesiz, Allah, \u00fcst\u00fcn ve g\u00fc\u00e7l\u00fcd\u00fcr, h\u00fck\u00fcm ve hikmet sahibidir.” (Tevbe Suresi, 71) \u00a0\u00a0<\/p>\n
M\u00fcminler aras\u0131ndaki tesan\u00fcd, elbette ki dualar\u0131na da yans\u0131maktad\u0131r. \u00a0\u00a0<\/p>\n
\u00d6ncelikle dikkat \u00e7eken, Kuran’daki m\u00fcminlerin, dualar\u0131nda Allah’a hitap ederken \u00e7o\u011funlukla “ben” de\u011fil, “biz” demeleridir. Yani dua eden bir m\u00fcmin, Allah’tan istedi\u011fi her\u015feyi sadece kendisi i\u00e7in de\u011fil, t\u00fcm m\u00fcminler i\u00e7in istemektedir. Elbette ki insan ki\u015fisel olarak da Allah’a dua eder. Her t\u00fcrl\u00fc nimete ula\u015fabilmek i\u00e7in, hatalar\u0131n\u0131n d\u00fczelmesi i\u00e7in, k\u0131yamet g\u00fcn\u00fc hor ve a\u015fa\u011f\u0131l\u0131k k\u0131l\u0131nmamak i\u00e7in, cehennem azab\u0131ndan kurtulmak i\u00e7in Allah’tan yard\u0131m isteyebilir. Ama bunun yan\u0131nda bir\u00e7ok konuda da kendisi i\u00e7in istediklerini di\u011fer m\u00fcminler i\u00e7in de istemesi, Kuran’da \u00f6rnek olarak g\u00f6sterilen bir vas\u0131ft\u0131r. A\u015fa\u011f\u0131daki birka\u00e7 ayet, bu konuda yol g\u00f6stericidir:\u00a0\u00a0<\/p>\n
“… Rabbimiz, unuttuklar\u0131m\u0131zdan veya yan\u0131ld\u0131klar\u0131m\u0131zdan dolay\u0131 bizi sorumlu tutma. Rabbimiz, bize, bizden \u00f6ncekilere y\u00fckledi\u011fin gibi a\u011f\u0131r y\u00fck y\u00fckleme. Rabbimiz, kendisine g\u00fc\u00e7 yetiremeyece\u011fimiz \u015feyi bize ta\u015f\u0131tma. Bizi affet. Bizi ba\u011f\u0131\u015fla. Bizi esirge, Sen bizim mevlam\u0131zs\u0131n. K\u00e2firler toplulu\u011funa kar\u015f\u0131 bize yard\u0131m et.” (Bakara Suresi, 286)<\/p>\n
“Rabbimiz, bizi hidayete erdirdikten sonra kalplerimizi kayd\u0131rma ve Kat\u0131ndan bize bir rahmet ba\u011f\u0131\u015fla. \u015e\u00fcphesiz, ba\u011f\u0131\u015f\u0131 en \u00e7ok olan Sensin Sen. Rabbimiz, kendisinde \u015f\u00fcphe olmayan bir g\u00fcnde insanlar\u0131 ger\u00e7ekten Sen toplayacaks\u0131n. Do\u011frusu Allah, va’dinden cay\u0131p-d\u00f6nmez.” (Al-i \u0130mran Suresi, 8-9) \u00a0\u00a0<\/p>\n
“Rabbimiz, biz indirdi\u011fine inand\u0131k ve el\u00e7iye uyduk. B\u00f6ylece bizi \u015fahidlerle beraber yaz.” (Al-i \u0130mran Suresi, 53)<\/p>\n