Bir benlik var içimde yalnız ben diyen.
Bir benlik ruhumda uçmayı özleyen
Bir benlik yanımda onaylanmayı bekleyen
Bir benlik var sokağımda böbürlenen ve böğüren
Bir benlik var uzakta kalpleri yedikçe semiren
Bir benlik var orada kalble beslenen
Bir benlik var desteklendikçe kabaran
Bir benlik var kendine saraylar yapan
Bir benlik var ciğerini parayla satan
Bir benlik var yol alıp freni unutan
Bir benlik var akşamı karartan
Bir benlik var sabahı unutan
Bir benlik var kendini özleyen
Bir benlik var kendinde, kendini uyutan
Bir benlik var kalbinden somurtan
Bir benlik var nahnuyu unutan
yasin
8 ocak 09
10:55
Öncelikle nefsime ve tüm ben diyenlere ithaf olunur.
DÜŞMANIM BENLİK YALNIZCA BİR BENLİK !
YOLUMA SET ÇEKEN YALNIZCA BİR BRNLİK !
BENİ ZİNCİRE VURAN YALNIZCA BİR BENLİK !
” BİR BENLİK VAR İÇİMDE YALNIZCA BEN DİYEN “
BENLİK DEHLİZLERİNDE DAHA NE KADAR BOĞULACAĞIM !
BU BENLİK BUHRANLARINDAN NE ZAMAN KURTULACAĞIM !
BENLİĞİMDEN SIĞRILIP NE ZAMAN GERÇEK ” BEN ” OLACAĞIM !
MEVLAM !
BOĞULUYORUM , KURTULAMIYORUM , BEN OLAMIYORUM !
ey bizi yoktan yaratan allahım kimsesizlerin kimsesi bizleri kendinden başkasına muhtaçetme
ene dedim kaç sene yetmezmi ? bendeki bu benlik,geçmezmi?
ya sözlerin cok gzüzel olmuş ne diyeceğimi bilemiyorum tek kelimeylen harika