Annem kalp hastasıydı. yazısına yapılan yorumlar

Yazar: hulya

hulya — Mon, 19 Jul 2010 15:40:02 +0000

@hatice slm hatice seni cok iyi anliyorum allah kardesiyin yardimcisi olsun anliyorum cunki bende meme kanseri gecirdim cok zor bir hastalik bende organlarima sicramasindan korkuyorum tedavim iki sene oldu hala bitmedi allah kardesine acil sifalar versin insallah daha iyi olur allahtan umidinizi kesmeyin allaha emanet olun bende dualarinizi bekliyorum sagolun

Yazar: sevtap

sevtap — Thu, 08 Jul 2010 20:20:33 +0000

amin

Yazar: sevtap

sevtap — Thu, 08 Jul 2010 20:17:55 +0000

ben babama çok düşkündüm . Babam birgün aniden fenalaştı ve hastahaneyeyatırdık amabirtürlü iyileşemedi, sürekli kusuyor ve sürekli zayıflıyordu, yediği herşeyi çıkarıyordu ve doktorlar bişey yapamıyorlardı, bişeyde diyemiyorlardı. Ben sürekli değişik doğal yiyecekler alıp ona yedirmeye çalışıyordum. Belki biraz içinde kalır diye muz yediriyordum bol bol babam kızıyordu yemek istemiyordu çünkü çıkarmaktan kusmaktan bitkin düşüyordu yememeyi tercih ediyordu. Ama ben ısrarla yemelisin kalan şifa olur diyordum. Hergün iş çıkışı babama uğruyor ona birşeyler yediriyor sonra evime dönüyordum. Ve bütün gece allaha dua ediyordum yarabbi babamı bana bağışla henüz onsuzluğa hazır değilim diye bütün yüreğimle , canımla ciğerimle yalvarıyordum. Bildiğim duaları okuyordum. Çocukluğumda ne öğrendiysem onlardı okuduklarım ençokda fatihayı okuyordum pekfazla dua bilmiyordum ama bütün kalbimle ruhumla yalvarıyordum.
Bu arada doktor doktor hastahane hastahene şifa arıyorduk. Babsam helalleşmeye başlamıştı,öleceğini düşünüyordu gerçekten hiç hali kalmamıştı yürümekte bile zorluk çekiyordu, Merdivenleri ikişer ikişer çıkan babam birden bire bu hale dönmüştü. Nasıl olmuştu bilmiyoruz yüce rabbim herşeyi bilen o. Normal yollardan bi çare bulamayınca profösörlerden randevu almaya başladık. Bi o hastanenin profösörü bi bu hastahanenin profösörü gidiyorduk. Birgün Ege ünv.hastahanesinden bir hocadan randevu aldık ve ona götürelim yatırsın bari diye düşünüyorduk. Hastahaneye gittik gidene kadar babam arabada herzamanki gibi kustu durmadan .Hastahaneye girdik asansör bekliyoruz. Ama asansör doldu ve bizi almadı üzüldük randevu saatimiz gelmişti. Ama bir mucize oldu o an babam dedi merdivenlerden çıkabilirim . Dedik nasıl olur baba yürüyemiyorsun bile nasıl çıkacaksın onca merdiveni,
Babam dediki ayaklarıma birden bire derman geldi yürüyebileceğimi hissediyorum,ayaklarımı güçlü hissediyorum kendimi iyi hissediyorum. İnanamadık ama tamam ozaman çıkalım bakalım yorulursan öbür katta bineriz dedik. Ama babam hiç yorulmadan çıktı of bile demedi ve hocanın yanına girdik derdimizi anlattık oda yatıralım seni hastahaneye istersen dedi. Zaten doktora gitmemizin sebebi buydu ama babam hayır ben ç ok iyi hissediyorum bişeyim kalmadı benim dedi ve yatmayı reddetti. Eve döndük. ve babam hızla iyileşmeye başladı. kusmuyordu, yemek yiyordu,hızlı bir şekildi kilo almaya başlamıştı herşey harikaydı allahım güzel allahım dualarımı kabul etmişti yüce rabbim şükürler olsun. Ve babam yıllarca sağlıklı bir şekilde yaşadı neden böyle olduğu hakkındada bir bilgimiz yok. Sadece babam hasta olmadan bir gece evvel rüya gördüğünü güneşin rengini bir garip gördüğünü söyledi iyileştiği günden önceki gecede tekrar aynı rüyayı gördüğünü ama güneşi güzel gördüğünü söyledi adaha bi tarifli anlatmıştı ama ben hepsini hatırlamıyorum.Tüm dertlilere deva, hastalara şifa ver mübarek kandil gecesi dualarımızı kabul eyle yüce rabbim.

Yazar: hediye

hediye — Sun, 04 Jul 2010 02:40:32 +0000

emelcim yazdıkların beni bitirdi.inanki bugün aynı durumda benim.benim annemde aslım şeker ve yüksek tansiyon.artı kalp krizi geçirdi ve şuan kalp damarlarının 4 dü tıkalı.banada aynı kelimeyi aynı sözleri diyo dktorlar.yüzde elli yaşama sansı var ameliyata girerse girmezse heran hayatını kaybede bilir diyolar.çok çaresizlige kapıldım.hiçbirseyden mutlu degilim anneme bişe olursa bende ölürüm.ben babasız büyüdügüm gibi anne şevkatindende sevgisindende eksik büyüdüm.annem yıllardır tek başına çalıştı bizi kimseye muhtaç etmemek için.sabah 5 gider akşam 1de 2de gelirdi.dogru düzgün göremezdik.ama çalışmayada mecburdu kimsemiz yoktu.neyse yaşım büyüdükce kendimi okumaya degilde annemi kurtarmak için bahçe ova işlerine gitmeye başladım 11 yaşındaydım ozamanlar.annem okadar okumamı istesede o cocuk aklımla yeter artık çalışmasın yorulmasın aglamasın.evde onu göreyim diye çabalıyodum.ama anne yüregi 48 yaşına kadar çalıştı.ve suan 53 yasında ama hastalık sahibi oldu.şuan kendimden nefret ediyorum.senin yazdıklarınıda okuyunca.keşke okusaydım dualarıda okulumuda.ama cokgeç şuan sadece rabbime sıgınıp dua ediyorum.annelerimizin hakkı hiç ödenmezmiş derlerya daha iyi anladım.rabbim kimseyi ne yetim ne öksüz nede çaresiz bırakmasın.banada dua edin lütfen arkadaşlar.

Yazar: Enver Kenan Taman

Enver Kenan Taman — Wed, 16 Jun 2010 08:20:08 +0000

Allah herşeyin hayırlısını versin! Dertlilere deva borçlulara eda hastalara şifa versin!Kimseti sevdiğinden ayırmasın!Hayatımızı yaratılış hikmetimize göre düzenler ve gerektiği gibi yaşamaya özen gösterirsek Rabbim her kapıyı açar Elhamdülillah! Allah’ın Rahmeti ve Bereketi Üzerimize olsun! La ilahe illallah!