Rüzgâr kadar özgürdü (behti hawa sa tha woh)

Rüzgâr kadar özgürdü,
Süzülen bir uçurtmaydı o,
Nerelere kayboldu…
bulalım onu.

Rüzgâr kadar özgürdü,
Süzülen bir uçurtmaydı o,
Nerelere kayboldu…
bulalım onu.

Biz takip ettik olan yolları,
O ise açtı kendi yollarını,
Düşe kalka, aldırmazca yürüdü durdu.

Biz düşünürken yarını,
O bugününe baktı,
Her anını dolu dolu yaşadı.

Nereden geldi böyle…
Kalplerimize dokundu ve kayboldu…

Nerelere kayboldu…
bulalım onu.

Kavurucu Güneş’te,
bir parça gölge gibiydi,
Uçsuz bucaksız çölde, bir vaha,
Yaralı kalbe ise,
yumuşacık bir merhem gibiydi.

Korkup, kuyudan öteye gidemezken biz,
Korkmadan, nehirlere daldı o,
Akıntıya karşı yüzmekten hiç çekinmeden.

Bir bulut gibi yalnız dolaşırdı,
Ama yine de bizim en iyi arkadaşımızdı.

Nerelere kayboldu…